ART Laboratory
Ստեղծելու իրավունքի տարածք
Եթե Concept Store-ը GCIC-ի այն տարածքն է, որտեղ Գյումրիի ստեղծածը հանդիպում է շուկային, ապա ART Laboratory-ն այն տարածքն է, որտեղ այդ ստեղծումը ծնվում է։
Սա արտադրական լաբորատորիա չէ միայն։ Սա Շիրակի ստեղծարար մարդու աշխատանքի, փորձի, սովորելու, սխալվելու, շփվելու, նյութին մոտենալու և սեփական ձեռքով նոր արժեք ստեղծելու տարածքն է։
ART Laboratory-ի գաղափարական հիմքում Բագրատունյաց շրջանի այն ընկալումն է, որտեղ արհեստը պարզապես մասնագիտություն չէր։ Այն ինքնության լեզու էր։ Քարը, մետաղը, թելը, կավը, զարդը և կառուցվածքը խոսում էին մի ժողովրդի մասին, որը ստեղծելու միջոցով հաստատում էր իր ներկայությունը, իր ճաշակը և իր իրավունքը՝ լինել այս հողի վրա։ GCIC-ի ընդհանուր framework-ում Բագրատունյաց շրջանը հենց այդպես է ձևակերպվում՝ որպես ժամանակ, որտեղ արհեստը կապված էր ինքնիշխանության, նյութի և ձևի միջոցով արտահայտված ինքնության հետ։
ART Laboratory-ն այդ գաղափարը տեղափոխում է ժամանակակից Գյումրի։
Այստեղ ստեղծարարը ոչ թե սպասում է, որ իրեն հնարավորություն տան, այլ մտնում է մի տարածք, որտեղ հնարավորությունն արդեն կառուցված է։ Այստեղ գործիքը դառնում է հասանելի։ Նյութը՝ շոշափելի։ Համայնքը՝ կենդանի։ Իսկ ստեղծագործական աշխատանքը՝ ոչ թե միայն անձնական զբաղմունք, այլ համայնքային ու տնտեսական արժեք ստեղծելու գործընթաց։
ART Laboratory-ն ունի չորս հիմնական գործառույթ։
1. ART Coworking
Շիրակցի ստեղծարարի բաց լաբորատորիան
ART Coworking-ը GCIC-ի ամենահամայնքային և ամենաբաց շերտն է։ Այն նախատեսված է Շիրակի ստեղծարարների, սկսնակ վարպետների, դիզայներների, արվեստագետների, արհեստավորների և փորձարար մարդկանց համար, ովքեր ունեն գաղափար, ձեռքերի հմտություն կամ սովորելու ցանկություն, բայց հաճախ չունեն համապատասխան տարածք, գործիքներ, սարքավորումներ կամ ստեղծարար միջավայր։
Համայնքի անդամը վճարում է սիմվոլիկ անդամավճար՝ ամսական 2000 դրամ, և ստանում է մուտք դեպի GCIC-ի գրանցման համակարգ։ Այդ համակարգի միջոցով նա կարող է ընտրել իրեն հարմար օրը, ամրագրել ժամանակ և մոտենալ լաբորատորիա՝ օգտվելու համապատասխան հնարավորություններից։
Նա կարող է օգտվել կարի մեքենաներից, իր կերամիկական աշխատանքները թրծել վառարանում՝ համայնքի մյուս անդամների աշխատանքների հետ միասին, փորձարկել թաֆտինգը, աշխատել նյութի հետ, կամ պարզապես ժամանակ անցկացնել արվեստագետների համար անվճար հատկացված սենյակում՝ շփվելու, մտածելու, մուսա բռնելու և ստեղծագործական միջավայրի մաս դառնալու համար։
Այս հատվածի արժեքը միայն սարքավորումների հասանելիությունը չէ։ Իրական արժեքը այն է, որ ստեղծարարը այլևս մենակ չէ։
Նա գալիս է մի վայր, որտեղ իր կողքին մեկ ուրիշը կարում է, մյուսը կավ է մշակում, երրորդը գորգի վրա է աշխատում, չորրորդը պարզապես նստած է և մտածում է իր հաջորդ աշխատանքի մասին։ Այդ միջավայրում ստեղծագործությունը դառնում է վարակիչ։ Մարդիկ սովորում են իրարից, տեսնում են իրար ընթացքը, խորհուրդ են հարցնում, գաղափարներ են փոխանակում և աստիճանաբար ձևավորում են նոր ստեղծարար համայնք։
Բագրատունյաց շերտի հետ կապն այստեղ խորքային է։ Ինչպես միջնադարյան վարպետության միջավայրում գիտելիքը փոխանցվում էր ձեռքից ձեռք, փորձից փորձ, վարպետից աշակերտ, այնպես էլ ART Coworking-ը վերակենդանացնում է այդ փոխանցման սկզբունքը՝ առանց այն թանգարանացնելու։ Այստեղ ոչ թե ցուցադրվում է հին արհեստը, այլ ստեղծվում է նոր արհեստային մշակույթ։
ART Coworking-ը ասում է Շիրակի ստեղծարարին․
դու պարտադիր չէ, որ ունենաս սեփական արտադրամաս, որպեսզի սկսես,
պարտադիր չէ, որ ունենաս թանկ սարքավորումներ, որպեսզի փորձես,
պարտադիր չէ, որ մենակ մնաս քո գաղափարի հետ,
քո ստեղծելու իրավունքը սկսվում է հենց այստեղից։
2. GCIC-ի սեփական արտադրություն
Լաբորատորիայից դեպի խանութ
ART Laboratory-ի երկրորդ կարևոր ուղղությունը GCIC-ի սեփական արտադրությունն է։
Եթե ART Coworking-ը բաց է համայնքի համար, ապա այս հատվածը GCIC-ի պրոֆեսիոնալ արտադրական միջուկն է։ Այստեղ ստեղծվում են այն արտադրանքները, որոնք դառնալու են Կոնցեպտ խանութի հիմնական տեսականու մասը՝ GCIC Originals շարքը։
Սա կարող է ներառել կերամիկական առարկաներ, տեքստիլ արտադրանք, թաֆտինգ գորգեր, տան համար նախատեսված դիզայն օբյեկտներ, կրելի իրեր, փոքր սերիաներով արտադրվող նվերային հավաքածուներ և այլ արտադրանքներ, որոնք ծնվում են հենց կենտրոնի ներսում։
Այս մոդելը շատ կարևոր է, որովհետև GCIC-ը չի սահմանափակվում միայն կրթությամբ կամ մշակութային գործունեությամբ։ Այն կառուցում է ամբողջական շղթա՝ գաղափարից մինչև արտադրանք, արտադրանքից մինչև վաճառք, վաճառքից մինչև կայուն եկամուտ։
Լաբորատորիայում ստեղծված առարկան գնում է խանութ։ Խանութում այն հանդիպում է այցելուին, գնորդին, հյուրանոցի դիզայներին, ռեստորանի սեփականատիրոջը կամ կորպորատիվ պատվիրատուին։ Այդ վաճառքը վերադարձնում է ռեսուրս լաբորատորիային, իսկ լաբորատորիան նորից արտադրում է։
Այսպիսով, ART Laboratory-ն դառնում է GCIC-ի տնտեսական շարժիչներից մեկը։
Այստեղ նույնպես Բագրատունյաց տրամաբանությունը շատ ուժեղ է։ Բագրատունյաց շրջանում արհեստը միայն գեղեցիկի ստեղծում չէր․ այն նաև համակարգ էր, պատվեր էր, շինարարություն էր, նյութի կազմակերպում էր, արժեքի արտադրություն էր։ ART Laboratory-ն նույն սկզբունքը բերում է ժամանակակից ձևով․ ստեղծագործությունը պետք է ունենա ոչ միայն գաղափարական, այլև տնտեսական շարունակություն։
GCIC-ի սեփական արտադրությունը պետք է ապացուցի, որ տեղական ստեղծարար աշխատանքը կարող է լինել որակյալ, մրցունակ, վաճառվող և ցանկալի։
Ոչ որպես հուշանվեր։
Ոչ որպես բարեգործական արտադրանք։
Այլ որպես ժամանակակից դիզայն և իրական շուկայական արժեք ունեցող արտադրանք։
3. Վարպետության դասեր
Փորձառություն, որի ընթացքում այցելուն ստեղծում է իր ձեռքով
ART Laboratory-ի երրորդ ուղղությունը վճարովի վարպետության դասերն են։
Սրանք նախատեսված են ինչպես տեղացիների, այնպես էլ զբոսաշրջիկների, երեխաների, ընտանիքների, թիմերի, կորպորատիվ խմբերի և ստեղծագործական փորձառություն փնտրող մարդկանց համար։ Այստեղ այցելուն ոչ միայն դիտում է, թե ինչպես է ստեղծվում առարկան, այլ ինքն է մտնում ընթացքի մեջ։
Նա կարող է կավով աշխատել, թաֆտինգի փոքր նմուշ պատրաստել, տեքստիլ օբյեկտ ստեղծել, զարդանախշ վերաիմաստավորել, փոքրիկ դիզայն առարկա պատրաստել կամ մասնակցել թեմատիկ ստեղծագործական փորձառության։
Այս վարպետության դասերի արժեքը միայն «մի բան պատրաստելն» չէ։ Իրական արժեքը այն է, որ մարդը իր ձեռքով միանում է մի ավանդույթի, որը մինչև այդ կարող էր տեսնել միայն ցուցափեղկում, գրքում կամ թանգարանում։
GCIC-ի ընդհանուր գաղափարական անվանումը՝ «Ձեռքեր, որոնք հիշում են», այստեղ դառնում է կենդանի փորձառություն։ Այցելուն իր ձեռքերով զգում է նյութը, հասկանում է աշխատանքի դժվարությունը, տեսնում է, որ առարկան պատահաբար չի ծնվում։ Այն պահանջում է ժամանակ, կենտրոնացում, շարժում, զգացողություն և հարգանք նյութի հանդեպ։
Վարպետության դասերը կարող են դառնալ նաև GCIC-ի կարևոր եկամտային ուղղություններից մեկը։ Դրանք միաժամանակ ստեղծում են փորձառություն, կրթություն, զբոսաշրջային արժեք և ապրանքի նկատմամբ ավելի խոր կապվածություն։
Մարդը, ով իր ձեռքով կավ է մշակել կամ գորգի փոքրիկ հատված է ստեղծել, խանութում այլևս նույն ձևով չի նայի կերամիկային կամ տեքստիլին։ Նա արդեն հասկանում է աշխատանքի արժեքը։
4. Կրթական ծրագրեր
Հմտությունից մինչև մասնագիտություն
ART Laboratory-ի չորրորդ ուղղությունը վճարովի կրթական ծրագրերն են։
Եթե վարպետության դասը կարճ փորձառություն է, ապա կրթական ծրագիրը ավելի խորքային ճանապարհ է։ Այն նախատեսված է այն մարդկանց համար, ովքեր ցանկանում են ոչ միայն փորձել, այլ սովորել։ Ոչ միայն մեկ օր անցկացնել լաբորատորիայում, այլ ձեռք բերել իրական հմտություն, որը կարող է դառնալ մասնագիտություն, եկամտի աղբյուր կամ ստեղծագործական զարգացման հիմք։
Կրթական ծրագրերը կարող են ներառել կերամիկա, կար և տեքստիլ աշխատանք, թաֆտինգ, արտադրանքի դիզայն, փաթեթավորում, փոքր բրենդի ստեղծում, արտադրանքի լուսանկարչություն, վաճառքի նախապատրաստում և շուկա դուրս գալու հմտություններ։
Այս ուղղության կարևորությունը այն է, որ GCIC-ը չի սահմանափակվում միայն գործիք տալով։ Այն սովորեցնում է, թե ինչպես գործիքը վերածել մասնագիտական հնարավորության։
Մարդը կարող է գալ որպես հետաքրքրվող, դառնալ համայնքի անդամ, օգտվել coworking-ից, մասնակցել դասընթացի, ստեղծել իր առաջին արտադրանքը, այն փորձարկել, զարգացնել, իսկ հետո՝ հնարավորության դեպքում, ներկայացվել Concept Store-ում կամ դառնալ GCIC-ի հետ համատեղ արտադրանքի հեղինակ։
Այսպիսով, ART Laboratory-ն ստեղծում է զարգացման ճանապարհ․
հետաքրքրություն → մուտք → փորձ → հմտություն → արտադրանք → շուկա։
Սա հատկապես կարևոր է Շիրակի համար, որովհետև տարածաշրջանում շատ ստեղծարար մարդիկ ունեն ներուժ, բայց չունեն համակարգ, որը այդ ներուժը կվերածի կայուն աշխատանքի։ ART Laboratory-ն դառնում է այդ բացակայող համակարգը։